Czujniki wykorzystywane w systemach alarmowych możemy podzielić na czujniki ruchu, czujniki wtargnięcia, czujniki pożaru i czujniki gazu.

Czujniki ruchu reagują na każdy ruch w pomieszczeniu, oczywiście, jeśli znajduje się on w jego zasięgu. Nie jest to zbyt praktyczne rozwiązanie, ponieważ alarm włącza się bez względu na to, czy źródłem ruchu jest włamywacz, domownik czy zwierzę domowe. W związku z tym, aby uniknąć fałszywych alarmów należałoby wyłączać system alarmowy zawsze wtedy, gdy domownicy przebywają wewnątrz budynku. W takiej sytuacji podczas snu byliby oni całkowicie bezbronni, co w zasadzie mija się z celem.

Kolejna grupa czujników to czujniki wtargnięcia, które niwelują problem występujący w przypadku czujników ruchu. Tu alarm uruchamiany jest w razie wykrycia działalności w konkretnym pomieszczeniu lub w pobliżu konkretnego obiektu.

Przykładowo czujnikiem wzbudzającym alarm może być wtargnięcie do garażu, próba rozbicia szyby czy otwarcia sejfu. Oczywiście należy pamiętać o dezaktywacji alarmu w momencie, kiedy sami chcemy wykonać którąś z wyżej wymienionych czynności, jednak nie jest to aż tak uciążliwe jak w przypadku czujników ruchu.

Czujniki pożaru reagują na inny rodzaj zagrożenia. Czujniki pożaru wykrywają, zależnie od wybranego modelu: dym, wysoką temperaturę lub substancje chemiczne wydzielane podczas pożaru. Instaluje się je w miejscach szczególnie narażonych na działanie płomieni, a więc w kotłowniach czy kuchniach.

Podobne zadanie spełniają czujniki gazu: ostrzegają domowników przed zbyt wysokim stężeniem konkretnego gazu, na przykład metanu.